Het verhaal van Tom

Tom werkt sinds 2019 voor de gemeente Leidschendam-Voorburg, sinds december 2024 als trajectbegeleider voor het Jongeren Perspectief Fonds (JPF) en outreaching doorstroomcoach. In zijn kersverse rol begeleidt hij jongeren naar een beter perspectief.

“In mijn werkende leven heb ik verschillende rollen gehad. Vaak begeleidend of coachend en meestal voor jongeren in allerlei situaties. De titel, doelgroep of omgeving verschilde, maar de rode draad was hetzelfde, mensen.

Jongeren zien en begeleiden

Als outreaching doorstroomcoach reik ik letterlijk uit naar jongeren die nergens staan geregistreerd omdat ze niet meer leerplichtig zijn, mogelijk niet naar school gaan of geen werk hebben. Die groep loopt meer kans tussen wal en schip te belanden.

Ik probeer contact te maken, te luisteren en te begrijpen wat ze nodig hebben. Samen bekijken we hoe we dat kunnen bereiken.

Dat laatste is voor mij een harde voorwaarde; ze moeten het willen. Ik geloof in de vrijheid om je eigen keuzes te maken, ook als dat betekent dat je fouten maakt. Dat is ieders goed recht. Er is niet maar één pad voor iedereen.

Soms worden er dan keuzes gemaakt die anderen schaden, financieel of maatschappelijk. Dan moet ik als begeleider en coach grenzen stellen. Dat doe ik op een menselijke manier, want mijn werk draait om mensen en geen mens is een dossier.

Ik probeer altijd voorbij de regels en procedures te kijken, naar het verhaal achter de situatie. In mijn rol nu, maar ook hiervoor als participatiecoach, ervaar ik die ruimte. Dat zorgt ervoor dat ik mijn werk kan doen op een manier die bij mij past.

Gezien worden en doorgeven

Ieder mens wil gezien en gehoord worden. Ik begrijp dat. In mijn jeugd voelde ik me vaak onzichtbaar en die ervaring draag ik met me mee. Het is een drijfveer geworden in mijn volwassen leven om de ander écht te willen zien. Daarin schuilt ook mijn kracht, leer ik nu.

Bij deze gemeente voel ik me voor het eerst zelf ook gezien en gewaardeerd. Ik ervaar nu pas écht hoe belangrijk dat is. Het vertrouwen en de waardering die ik hier krijg, geef ik weer door aan jongeren, collega’s en buurtbewoners. Die wederkerigheid is bijzonder.

In het leven loopt er een dunne lijn tussen vastlopen en kansen pakken. Ik weet dat als geen ander. Als ik met mijn ervaring jongeren kan helpen om op een belangrijk kruispunt de afslag te kiezen die bij ze past, doe ik dat. Er licht dan iets op bij mij vanbinnen, waardoor ik voel ‘dit is goed’.

Mijn grote wens is de machine van systemen, regels en wetten, menselijker te maken. Te beginnen bij de man in de spiegel. Of het nu een jongere is die vastloopt of een collega met een lastige casus, ik zoek de verbinding en wil mensen vooruithelpen. Daar doe ik het voor.”